Gündıkê Melê yeni adıyla Balveren köyü. Şırnak vilayetine bağlı. Köy Cudi dağındaki Sefine yerini tam karşısına almış bir yamaca kuruludur. Sefine Nuh Nebi’nin gemisinin üzerinde durduğu yerdir. Birkaç gün önce Balveren dağlarının ağaçlarına gezo-kudret helvasının düştüğünü işiten bir arkadaşımla gidip yerinde görme planını yaptık. 20 Haziran 2026 günü sabah saat 7 civarında Balveren dağlarının bir mevkiinde Balveren köyünün dağlarında ömrü boyunca dolaşan, karış karış bilen Mehmet (Çoban Mehmet) Anık’la önceden tarif edilen yerde görüştük. Buluştuğumuz yerden gözüken ve üstü karla kaplı Tanina Sındiya dağı ve hemen kuzeydoğusunda olan Serhê dağlarını temaşa ettik. Çoban Mehmet dedi ki Serhê dağının yarısı Türkiye’de, diğer yarısı Irak’tadır. Cudi dağındaki Sefine yeri tam karşımızdaydı. Doğusu Koça yaylasıydı. Gezonun yani kudret helvasının bol düştüğü Gülazer vadisindeki ormana gitmek için üç km boyunca dik ineceğimiz yola Çoban Mehmet’in rehberliğinde, Mehmet önde biz arkasında yaya yürümeye devam ettik.

Katırlarının sırtında daha önceden Gülazer vadisinde gezo toplamaya gelen Mehmed’in iki oğlunun bulundukları yamaca vardık. Biraz oturup soluklandıktan sonra ağaç yapraklarına düşen kudret helvasını temaşa ettik. Hani derler ya gözünle göreceksin. İşte ben ve arkadaşım daha önce hiç görmediğimiz kudret helvasını yaprakların üzerinde gördük, dokunduk ve tadına baktık. Mehmet anlat bakalım bize bu kudret helvası, namı diğer gezoyu dedim. Mehmet dedi ki: “On yıldan fazladır bizim bu ormanlara gezo düşmemişti. Bu yıl bolca düşmüş. Bu ormanımızda iki çeşit meşe ağacı, mazi ve benik dediğimiz ağaç çeşitleri bolca vardır. Bunların hepsine gezo düşer ama biz sadece mazi ağaçlarına düşeni topluyoruz. Çünkü mazi ağacının kudret helvasının tadı diğer ağaçlarınkinden daha lezzetlidir. Dedim ki Mehmet gezonun-kudret balının hikayesi sizde nasıldır. Dedi ki yeşil bir sinek olur. Gezonun düşmediği yıllarda hiç kimse bu sineği görmez, kayıptır. Ama yeşil sineğin görüldüğü yıl biliriz ki o sene kudret balı düşecek. Yaprağında kudret balı olan her bir yaprağın arkasında bu yeşil sinekten biri oluyor. Dedi.

Malum kudret balının düştüğüyle ilgili değişik rivayetler vardır. Kimisi Çiğ gibi bir buhardan oluşuyor ve yaprağa düşüyor diyor, kimisi rüzgarın bizim memlekete başka yerlerden taşıdığı bir çeşit polendir diyor. Ama Gündıkêmelê köylülerinin de kanaati yeşil sineğin o sene görünmesiyle oluyor.

Çoban Mehmed ve ailesinin gezo toplamalarını biraz daha seyrettikten sonra yıllarını gövdesine ve dallarına vermiş koca ve yaşlı bir meşe ağacının altında nanê sêlêli yer sofrasına oturduk. Ağaçlardaki yaprak hışırtıları ve kuş ötüşleri eşliğinde ikram edilen sofradan nasiplendikten sonra Mehmet’ten izin istedik. Geldiğimiz yoldan hiçbir yere sapmadan dağı tırmanmamızı söyledi. Bizde bereketli ve bol gezo-kudret helvası toplamalarını diledikten sonra vedalaştık. Zorlu tırmanışı ufak ufak adımlarla nihayetlendirdik ve yine koca bir meşe ağacının gölgesinde biraz istirahat yaptıktan sonra ayağa kalkarak son bir defa üstleri bin yıldan fazladır kardan eksilmeyen Taniya Sındiya ve Serhê dağlarını temaşaya daldık. O kadar yorgunluğa rağmen o dağlara, Gülazer vadisine ve o sık meşe-mazi ağaçlarıyla kaplı ormana doyamadan arabamıza doğru tekrar yolumuza devam ettik.