Toplum olarak çok net yaptığımız bir hata var. Girdiğimiz ortamlarda gereksiz yere bazı insanların büyülü hikâyelerini dinliyoruz. Helal ve haramı dini hikâyelerle eleştiren kişinin birazcık hayatına indiğinizde helal ve haramdan bihaber şekilde yaşadığını görürüz. Her türlü emek hırsızlığını yapıp emek hırsızlığı günahtır diyen insanın olayını tam olarak nasıl tanımlayabiliriz? Eleştirdiği birçok şeyin parçası olmuş insanın hikayesini dinlemek size ne kazandırıyor?
*
Mesela kitapları yok satan aynı zamanda kadınları taciz ettiğini kabul eden yazar Hasan Ali Toptaş’ın kitaplarını okuyun , hepsi güzeldir ama kendisi: “İnsan eril failliğin ne olduğunu anlayana kadar karşı tarafta ne büyük yaralar açtığını bilmeden, fark etmeden, düşünmeden hatalar yapabiliyor.Failliğin ne olduğunu bugün kadınlardan öğreniyoruz. Bilmeden, farkında olmadan yaptığım davranışlar nedeniyle kırdığım, üzdüğüm, yaraladığım bütün insanlardan samimiyetle özür diliyorum.” ifadelerini kullanmış bir yazardır.
*
Üniversitede kendi tezini başkasına yazdıran bazı hocalarımız, bizim lisans tezlerimize ise intihal savaşı açmıştı. Oysaki kendisi “Akademik hırsızlık” tablosunda bir sayı olarak yerini almıştı. Demem o ki hayatımızın birçok noktasında bazı insanların gereksiz hikâyelerini dinliyoruz. Oscar Wilde'ın bir zamanlar söylediği gibi "Eleştiri, otobiyografinin tek güvenilir biçimidir." Eleştirmenin eleştirdiği insanlardan çok eleştirmenin psikolojisi hakkında daha fazla şey söyler. Yapıcı eleştiriyi oturup saatlerce dinlemekte fayda var. Eleştirdiği şeye karşı direnç gösterip yapmamak için acı verici bir mücadele verene alkış tutmaktan geri kalmayın.
*
Olur da kınadığı şeyleri yapan birini görürseniz orada gereksiz yere vakit geçirmeyin çünkü onlar egosunu tatmin ederek yüzleşemediklerinin aksini söyleyerek aklanmaya çalışan masum yüzlü çirkinlerdir.