Küresel ekonomik yapı, son yıllarda hız kazanan dijitalleşme süreciyle birlikte köklü bir dönüşüm yaşamaktadır. Geleneksel üretim faktörlerine dayalı ekonomik büyüme modelleri, yerini giderek bilgi, veri, teknoloji ve yenilik temelli katma değer odaklı bir ekonomik yapıya bırakmaktadır. Bu dönüşüm, ekonomik rekabetin niteliğini de temelden değiştirmiş; üretim miktarına dayalı anlayışın yerine, üretilen değerin niteliği ve bu değerin dijital ortamda ölçülebilir ve sürdürülebilir sonuçlar üretmesi ön plana çıkmıştır. Yeni ekonomik süreçte rekabet avantajı, yalnızca mal ve hizmet üretmekle değil; söz konusu üretimin dijital platformlar aracılığıyla nasıl konumlandırıldığı, ölçeklendirildiği ve ticarileştirildiğiyle doğrudan ilişkilidir. Dijitalleşme, ekonomik faaliyetlerin coğrafi sınırlardan bağımsız hale gelmesini sağlarken, aynı zamanda düşük maliyetle yüksek katma değer üretme imkânı sunmaktadır. Bu bağlamda ekonomik rekabet, fiziki üretimden ziyade dijital yetkinlikler üzerinden şekillenmektedir.

Bu noktada en önemli husus, katma değer kavramının dijital eksende yeniden tanımlanmasıdır. Fiziksel üretimden dijital mecraya taşınan rekabet; yazılım, e-ticaret, yapay zekâ uygulamaları ve veri temelli iş modelleri üzerinden yeni başarı ölçütleri oluşturmaktadır. En az maliyet ve en düşük kaynak kullanımıyla üretilen çıktıların, dijital araçlar vasıtasıyla tüketiciye etkin bir şekilde ulaştırılması, bu yeni ekonomik modelin temel mekanizmasını oluşturmaktadır. Katma değer yaratmak, ekonomik faaliyetlerin yalnızca bir çıktı üretmesi anlamına gelmemekte; aynı zamanda marka, bilgi, tasarım ve teknolojik yenilik unsurlarıyla zenginleştirilmiş süreçleri ifade etmektedir. Dijital yaklaşım, bu unsurların ekonomik değere dönüştürülmesini hızlandırmakta ve sürdürülebilir bir üstünlük sağlamaktadır. Dolayısıyla dijital ekonomi, sadece teknolojik bir değişim alanı değil, katma değer üretiminin yapısal bir süreç olarak yeniden inşa edildiği bir sahadır.

Geleneksel sanayi devrimlerini geriden takip etmek zorunda kalan gelişmekte olan ülkeler ve bölgeler için dijital ekonomi, aradaki mesafeyi kapatmak adına tarihin sunduğu en büyük fırsat pencerelerinden biridir. Ancak bu fırsatın katma değere dönüşmesi, sadece teknoloji tüketmekle değil, teknolojiyi katma değer üretecek şekilde tasarlamak ve yönetmekle mümkündür. Özellikle genç nüfusun bu sürece dahil edilmesi stratejik bir önem taşımaktadır. Genç nüfusun dijital ortama uyumlu yapısı büyük bir avantaj sunarken; beyin göçü, dijital yetkinlik eksiklikleri ve finansman sorunları bu dönüşümün temel zorlukları olarak öne çıkmaktadır. Nitelikli işgücünün küresel platformlara kayması, yerel katma değer üretimini sekteye uğratan temel bir problemdir.

Bu sorunların aşılması için eğitim sürecinde eksikliği hissedilen "dijital okuryazarlık" eğitiminin stratejik bir yapıya kavuşturulması ve dijital girişimcilik ekosistemlerinin her alanda varlığını hissettirmesi gerekmektedir. Gelişmekte olan bölgelerin yazılım ve yapay zekanın maliyet düşürücü, verimlilik artırıcı gücünden yararlanarak küresel pastadan pay alma mücadelesi hayati önem taşımaktadır. Sonuç olarak, her geçen gün açılan makasın kapatılması, bu mecradaki devinimin doğru yönetilmesine bağlıdır. Geleceğin dünyasında ekonomik egemenlik; artık fiziksel sınırlarla değil, dijital platformlarda üretilen değerin derinliği, hızı ve sürdürülebilirliği ile ölçülecektir.