Bazen sosyal medyada gezinirken dikkatimizi çeken durumlarla karşılaşıyoruz ;kamusal alanda ya da sosyal medyada vatandaşların dile getirdiği görüş, eleştiri ve önerileri bastırmak, etkisini azaltmak veya kamuoyu oluşturmasını engellemek amacıyla belirli kişi ya da grupların adeta bir “fren” veya “sibop” görevi gördüğünü yönünde yaygın eleştiri karşıt görüş ve telkinlerin yapıldığını görmekteyiz.
Bunları zaman zaman kendimizde yaşamaktayız.Ancak bu tür telkinler ve karşıt eleştiriler bizleri daha güçlü kılmakta ve daha çok yazma cesareti vermektedir.
“ Sıradan bir eleştiri der geçersiniz ancak her eleştirinin ve açıklamanın altında yanında veya berisinde bu tür karşıt fikirleri ile insanları taciz edenlerin sayısı azımsanmayacak kadar çoktur.Bunu yapanlar fikir ve düşüncelerine karşı her şeye eleştiri ile yaklaşım sergileyenlerdir.”
Bölgemizde eleştiri denilince algı ve dikkatler sadece bir yere odaklanmakta ancak durum bundan ibaret değildir.Yani bu eleştiriler sadece bir tek kurumla sınırlı değildir.Eğitimden ulaşıma,dini kurumlara,spor alanlarından- sağlık ve kültür hizmetlerine, sendikalardan-mesleki örgütlere ,sivil toplum kuruluşları ve yerel yönetimlerden diğer kamu hizmetlerine kadar vatandaşın talep, öneri ve eleştirilerine karşı kurumların çözüm üretmesi ve hesap verebilir bir anlayışla hareket etmesi beklenir.
Neden mi çünkü tüm alanlarda bir çürümüşlük ve vurdumduymazlık hakim.
Vatandaş; insanca yaşayabileceği bir çevreye, sağlıklı yaşam alanlarına, nitelikli kamu hizmetlerine ve diğer çağdaş şehirlerde olduğu gibi yaşanabilir kentlere kavuşmak için talepte bulunmakta, öneriler sunmakta, eleştirilerini dile getirmektedir.
Demokratik toplumlarda bunlar doğal ve meşru haklardır. Ancak kimi zaman en yapıcı ve en insani eleştirilerin dahi hoşgörüyle karşılanmadığı, sosyal medyada düşünen, üreten, yazan, çizen ve kamu yararı adına eleştiride bulunan kişilere karşı yapılan saldırılar,afaroz edilme durumları ve linç kültürü vatandaşları bu yönde tedirgin etmektedir.Bu tür yorum ve eleştiri kültürünü içselleştirmeyen kurumlar bu millete hizmet edemez,gelişemez.
Unutulmamalıdır ki; siyasi temsil görevi üstlenenler, kamu kurumlarında yetki ve makam sahibi olanlar, meslek örgütlerinin temsilcileri, sivil toplum kuruluşları ve kamu yararına hizmet etmekle yükümlü herkes, millete karşı sorumludur. Kamu görevi, eleştiriden kaçmak değil; eleştiriyi dinlemek, değerlendirmek ve çözüm üretmektir.
Kendisini milletten üstün gören, farklı fikirlere, üretime ve önerilere kulaklarını kapatan; sorunları görmek yerine deve kuşu misali başını kuma gömen bir yönetim anlayışı, toplumun beklentilerine karşılık veremez.
Millet ise demokratik toplum düzeni içerisinde, düşüncesini özgürce ifade ederek ve hukukun sağladığı meşru yollarla bu anlayışa gerekli cevabı verme hakkına sahiptir.